Cutebellatrix’s Place

Nie wiem, szczerze mówiąc, co widzimy w tych świętach. Gdyby nie prezenty (te trafione) i spotkanie z rodziną, świąt mogłoby nie być.

Święta są wesołe, ale nie dla tych, którzy je przygotowują. Panie domu mają przkichane – sprzątanie gruntowne domu (w moim przypadku – dwóch), robienie prezentów (co się skończyło debetem) i gotowanie (fak!fak!fak!) to jednak pracochłonne zajęcia. Czasami jest lepiej, jesli jest córka i pomoże. Gorzej, jeśli nie ma komu sprzątać. Tak dochodzimy do Wigilii. Fajnie jest, jesli wszyscy razem są i się cieszą (u mnie 4-osobowa…), gdy prezenty fajne. A Sprzątający usypia ze zmęczenia i  jedyne, o czym marzy to obejrzeć film w tv i iść spać. A najlepiej od razu iść spać.

Po czym następują dwa dni obżarstwa i siedzenia przed telewizorem. Pewnym urozmaiceniem może być wizyta u rodziny. W moim przypadku będzie to nauka (łacina, powszechna, Polska, politologia).

Czy teraz ktoś się jeszcze dziwi, czemu mam gdzieś święta?

PS:  Życzę Wam wszystkim wesołych Świąt i hucznego Sylwestra/Nowego Roku.

Samozadowolenie moje przypłynęło wielką falą, o smaku gorącej czekolady w zimowy wieczór. A przecież zadowolona być nie powinnam: w święta pracuję, ciągle boli mnie głowa, wzrok mi się psuje, cera mi się psuje, nie bywam ostatnio, cięgle śpię, Simsy nie chcą się ściągnąć, budżet nieco bardzo nadszarpuję… A do tego nie mogę schudnąć (nowość…).

Na szczęście kawa i kilometry kwadratowe rzeczy do przeczytania trzymają mnie w świetnym nastroju. Chociaż w sumie trochę tęsknię za dziewczynami, są teraz na wycieczce w Tunezji. Też bym chętnie się wybrała na taką. Ale do tego musiałabym mocno oszczędzać… Ja i oszczędzać to jak Hitler i żydofilia. Ale! Ale! Staram się ograniczać, jeśli chodzi o książki i ksero. Ale i tak kiedyś kupię Austerię w wydaniu “Polityki” i koniec! I Miłosza też! I… i… I kiedyś się to na mnie zemści. Póki co, mam co czytać :]

Właśnie zdałam sobie sprawę z śmieszności ostatniego zdania – pewnie i do śmierci nie przeczytam wszystkiego. Zwłaszcza, że z powodu powolnej hibernacji nie mam nawet siły na “Bluszcz”. Swoją drogą – zamieniam “Elle” na “Bluszcz”. Tak! Mój budżet nie wytrzyma dwóch czasopism miesięcznie za 8 zł, więc wybieram ten lepszy. Ofertę H&M to ja za darmo w necie mogę zobaczyć, a wspaniałe kawałki literackie są więcej warte. MOŻE zmienię zdanie, gdy na polskim rynku pojawi się odpowiednik francuskiego “Vogue” – czyli gazety pełnej nie ciuchów, a inspiracji. Ostatnio wyczytałam w “Vivie! Special” (tym takim złotym wydaniu z Nataszą Urbańską na okładce) różne ciekawe rzeczy, w tym porównanie amerykańskiego i francuskiego “Vogue”, a raczej ich naczelnych. Chociaż Wintour jest lepsza, to wizja i usposobienie Carine Roitfeld to jest to! Chyba powoli męczą mnie te krzykliwe okładki, chcę treści…

Cholera. Miało być o mnie, muzyce, literaturze, wyszło jak zwykle. :/