Edward Stachura (Życie to nie teatr)
Życie to jest teatr, mówisz ciągłe, opowiadasz,
Maski coraz inne, coraz mylne się nakłada,
Wszystko to zabawa, wszystko to jest jedna gra
Przy otwartych i zamkniętych drzwiach.
To jest gra!
Życie to nie teatr, ja ci na to odpowiadam,
Życie to nie tylko kolorowa maskarada,
Życie tym straszniejsze im piękniejsze jest,
Wszystko przy nim blednie,
Blednie przy nim sama śmierć!
Ty i ja – teatry to są dwa.
To są dwa!
Ty – ty prawdziwej nie uronisz łzy.
Ty najwyżej w górę wznosisz brwi.
Lecz nie zaraźliwy jest twój śmiech.
Bo ty grasz!
Ja – cały zbudowany jestem z ran.
Duszę na ramieniu ciągle mam.
Lecz gdy śmieję się, to ze mną też
Cały świat!
Dzisiaj bankiet u artystów, ty się tam wybierasz.
Gości będzie pełno, nieodstępna tyraliera.
Tańce , alkohole, pewnie flirty będą też
Potem drzwi otwarte zamkną się.
No i cześć!
Wpadnę tam na chwilę zanim spuchnie atmosfera,
Wódki dwie wypiję , potem cicho się pozbieram.
Wyjdę na ulicę , przy fontannie zmoczę łeb,
Wyjdę na przestworza ,
Przecudowny stworzę wiersz.
Ty i ja – teatry to są dwa.
To są dwa!
Ty – ty prawdziwej nie uronisz łzy.
Ty najwyżej w górę wznosisz brwi ,
Lecz nie zaraźliwy jest twój śmiech.
Bo ty grasz!
Ja – cały zbudowany jestem z ran.
Duszę na ramieniu ciągle mam,
Lecz gdy śmieję się, to ze mną też
Cały świat!
bbasia powiedział
9 kwiecień, 2008 @ 8:03 pm
Zgadzasz się z autorem tego wiersza?
Bellatrix powiedział
9 kwiecień, 2008 @ 9:32 pm
[chyba miałaś na myśli podmiot liryczny]
Zacytuję Nelly Rokitę: “Często stoję w rozkroku”
Jestem osobą raczej otwartą, ale nie wobec wszystkich można być szczerym. To jest wielka prawda o życiu. Zresztą maski są różne, najróżnistsze.
Pozdrawiam!
bbasia powiedział
10 kwiecień, 2008 @ 11:05 am
Wybacz, zawsze strzelam tego typu gafy że zakładam autor = podmiot liryczny. :/
dzięki za odpowiedź.
Bellatrix powiedział
10 kwiecień, 2008 @ 6:06 pm
Ależ nie ma za co ^^
I nie przepraszaj. Takie terminy jak podmiot liryczny wchodzą w nawyk dopiero po iluśtam interpretacjach wierszy na polskim i trudno czasami się przestawić. Na przyszłość zakładaj, że osoba mówiąca/narrator to nie autor (wyjątkiem są pamiętniki i twórczość “osobista”, np. Treny Kochanowskiego) i nie będzie się mylić
Zapraszam częściej!
bbasia powiedział
10 kwiecień, 2008 @ 8:15 pm
Często zaglądam na Twojego bloga, gorzej z motywacją do pisania komentarzy. :/
Też ostatnio pisałam o teatrze życia.
Tu motywacją okazała się tematyka notki.
Bellatrix powiedział
10 kwiecień, 2008 @ 9:39 pm
O teatrze odpisałam u Ciebie: http://beautiful4me.wordpress.com/2008/04/05/zycie-to-jednak-teatr/#comment-228
Tu nie chodzi o motywację, a o to, czy masz coś do powiedzenia na jakiś temat, czy nie ^^
bbasia powiedział
10 kwiecień, 2008 @ 10:22 pm
Nie do końca, czasami mam coś do powiedzenia, ale nie mam czasu/chęci żeby to napisać, a później jest już za późno… :/
Postaram się zmobilizować.
Bellatrix powiedział
11 kwiecień, 2008 @ 12:07 am
Nigdy nie jest za późno. Zwłaszcza na moim blogu
bbasia powiedział
11 kwiecień, 2008 @ 10:23 am