O przyjacielu
“Zawsze dla pustelnika przyjaciel jest tym trzecim: trzeci jest korkiem, co nie zezwala, by rozmowa dwóch zeszła w głębiny”
“Ach, zbyt wiele jest głębi dla wszystkich pustelników. Dlatego tak tęsknią do przyjaciela i jego wyżyn”
“Nasza wiara w innych zdradza, w co chcielibyśmy uwierzyć w sobie. Nasza tęsknota do przyjaciela jest naszym zdrajcą”
“I często miłością chce się przeskoczyć zawiść. I często dotykamy boleśnie, czynimy sobie wroga, aby ukryć, iż samych nas można dotknąć.
Bądź przynajmniej swoim wrogiem - tak mówi głęboka cześć, która nie waży się prosić o przyjaźń.
Jeśli chce się mieć przyjaciela, trzeba też chcieć prowadzić o niego wojnę; aby zaś prowadzić wojnę, trzeba umieć być wrogiem.
Trzeba umieć nawet w przyjacielu uszanować wrog. Czy potrafisz, podchodząc blisko do przyjaciela, nie przechodzić na jego stronę?
W przyjacielu swym winno się mieć najlepszego wroga. Najbliższy sercem winieneś mu być, kiedy mu się sprzeciwiasz.
Czy wobec przyjaciela chcesz być nieodziany? Czy ma być zaszczytem dla niego, że objawisz mu się takim, jakim jesteś? Ależ on pośle cię za to do diabła!
Kto nie czyni z siebie tajemnicy, oburza: jakże wielki macie powód, by lękać się nagości! O tak, tylko jako bogowie moglibyście wstydzić się swoich szat!
Nigdy nie zdołasz dość pięknie wystroić się dla swego przyjaciela, albowiem masz mu być strzałą i tęsknotą za nadczłowiekiem”
“W domysłach i umiejętności milczenia przyjaciel winien by mistrzem; nie wszystko chciej wiedzieć. Twoje sny niechaj ci zdradzą, co przyjaciel czyni na jawie.
Domysłem niechaj będzie twoje współczucie, abyś wpierw dowiedział się, czy twój przyjaciel pragnie współczucia. A może miłuje on w tobie niezłomny wzrok i spojrzenie wieczności”
“Czyś jest czystym powietrzem i samotnością, chlebem i lekarstwem dla twego przyjaciela? Niejeden nie potrafi sam siebie wybawić z oków, a jednak jest wybawcą przyjaciela”
“Jesteś niewolnikiem? Nie możesz więc być przyjacielem. Jesteś tyranem? Nie możesz więc mieć przyjaciół.
Nazbyt długo krył się w niewieście niewolnik i tyran. Dlatego niewiasta nie jest zdolna do przyjaźni; zna tylko miłość.
W miłości niewieściej jest niesprawiedliwość i zaślepienie co do wszystkiego, czego ona nie miłuje. A nawet w świadomej miłości niewieściej ciągle jeszcze jest napaść i błyskawica i noc obok światła”
“O, to ubóstwo wasze, mężczyźni, i skąpstwo duszy! Ile wy dajecie przyjacielowi, tyle ja dam nawet mojemu wrogowi, wcale nie ubożejąc.
Istnieje koleżeństwo; niechaj zaistnieje przyjaźń!”
To rzekł Zaratustra.
